Rdza grochu [Uromyces pisi (Pers.) Winter]
Chorobę powoduje grzyb z podgromady podstawczaków {Basidiomycotina), rzędu rdzawnikowców (Uredinales). Występuje w całej Europie. Poraża groch siewny, peluszkę i różne gatunki lędźwianu oraz wilczomlecz. Przy dużym nasileniu choroby obniżka plonu może być znaczna.
Objawy. Opanowana roślina wilczomleczu jest równomiernie pokryta żółtopoma-rańczowymi czarkami o białych brzegach (c). Liście są skrócone i zgrubiałe (b), pokrojem mało podobne do zdrowych (a). Pędy, liście oraz strąki porażonych roślin grochu i peluszki pokryte są jasnobrunatnymi, pylącymi poduszeczkami o średnicy około 1,5 mm (e), wypełnionymi masą zarodników letnich (uredospor). Ponadto później powstają obok nich prawie czarne skupienia teleutospor (g). Liście z dużą ilością brunatnawych i czarnych poduszeczek (i) zasychają i opadają przedwcześnie.
Etiologia i rozwój. Jest to grzyb dwudomowy. Zimują teleutospory wytwarzające się pod koniec lata na grochu. Teleutospory, o wymiarach 20—30 x 12—33 um, mają kształt elipsoidalny, grubą, ciemnobrunatną ścianę komórkową, a na szczycie soczewkowale zgrubienie (li). Na wiosnę teleutospory kiełkują, wytwarzając zarodniki podstawkowe, które zakażają pąki na pędach podziemnych wilczomleczu. Może także zimować w niektórych latach grzybnia w kłączach wilczomleczu. Na wilczomleczu rozwijają się spermogonia zawierające piknospory i ecidia z olbrzymią ilością ecidiospor (d). Przeniesione z prądem powietrza zakażają one groch. W połowie lata na grochu tworzą się zarodniki letnie (uredospory). Uredospory są jednokomórkowe, kuliste, barwy jasnobrązowawej, o wymiarach 19—26 x 16—23 um (f). W ciągu lata może rozwinąć się kilka pokoleń uredospor, zakażających sąsiednie rośliny i plantacje. Późnym latem i w jesieni powstają obok uredospor teleutospory.
Zwalczanie. W rejonach silniejszego występowania choroby usuwać i niszczyć wilczomlecz. Wczesny siew grochu oraz dobre nawożenie zapobiegają epifitozie choroby.
transport piła - Rintal opinie - Nauka gry na gitarze Szczecin